نازم این فتنه که هم رهزن و هم راهزن است

جستم از خیل عرب واقعه مجنون را

لیلی از خیمه برون تاخت که مجنون من است

گوشه چشم بتی زد ره دین و دل من

در همه شهر شدم شهره به شیرین سخنی

تا لبم بر لب آن خسرو شیرین دهن است

یک تجلی همه را سوخت فروغی امشب