داغ ستمت مرهم جان های ستم کش

هر گوشه کماندار بلایی به کمین است

چون زخم دل اهل نظر تازه نماند

تا پسته خندان تو حرفش نمکین است

سودای غمت شادی دلهای غمین است

کی باز شود کار گره در گره من

تا طره مشکین تو چین بر سر چین است