هرگز نکشم منت خورشید فلک را

نازم سر خطت که عجب مهر گیاهی است

چون خون مرا تیغ تو هر لحظه نریزد

کز عشق توام هر نفسی تازه گناهی است

تا بر سر من سایه کج کرده کلاهی است

در کوی کسی عشق فکنده ست به چاهم

کز هر طرفش یوسفی افتاده به چاهی است