کز شست او رها شد و بر جان من نشست

با من مگو که بهر چه دیوانه گشته ای

با آن پری بگوی که زنجیر من گسست

پهلو زند به شه پر جبرییل ناوکی

زلف گره گشای تو پیوند من برید

چشم درست کار تو پیمان من شکست

از جعد سر بلند تو یک قوم دستگیر