با آن پری بگوی که زنجیر من گسست

منت خدای را که ز هر سو به روی من

در باز شد ز همت رندان می پرست

با من مگو که بهر چه دیوانه گشته ای

پهلو زند به شه پر جبرییل ناوکی

کز شست او رها شد و بر جان من نشست

زلف گره گشای تو پیوند من برید