چشم درست کار تو پیمان من شکست

پهلو زند به شه پر جبرییل ناوکی

کز شست او رها شد و بر جان من نشست

زلف گره گشای تو پیوند من برید

از جعد سر بلند تو یک قوم دستگیر

وز عنبری کمند تو یک جمع پای بست

سرو بلند من ننهد پا فروغیا