غم تو هر چه فزونش به نیشتر می زد

که هم چو گوی ز چوگان او به سر می گشت

شب فراق تو در خون خویش می خفتم

ز بس که هر سر مویم چو نیشتر می گشت

ارادت دل صد پاره بیشتر می گشت

دهان نوش تو را چون خیال می بستم

لعاب در دهنم نشه شکر می گشت