فدای خامه صورت گری توان گشتن

مصوری که تو را چین زلف مشکین داد

ز مشک زلف تو ما را سرشک خونین داد

که زیب عارضت از خط عنبرآگین باد

گره گشایی کارم کسی تواند کرد

که تار زلف خم اندر تو را چین داد