صاحب نظری واله و حیران تو دارد

هر لحظه محبت ز پی سیر خلایق

سودازده ای بر سر میدان تو دارد

هر سو که نظر می کنی آن منظر زیبا

پیراهن من چاک شد از رشک مگر باز

شوریده سری دست به دامان تو دارد

پیداست ز نالیدن دل سوز فروغی