هر لحظه محبت ز پی سیر خلایق

داغی به دل از عارض رخشان تو دارد

جمعیت خاطر ندهد دست کسی را

کاشفتگی از زلف پریشان تو دارد

سودازده ای بر سر میدان تو دارد

هر سو که نظر می کنی آن منظر زیبا

صاحب نظری واله و حیران تو دارد