هر سو که نظر می کنی آن منظر زیبا

کاشفتگی از زلف پریشان تو دارد

هر لحظه محبت ز پی سیر خلایق

سودازده ای بر سر میدان تو دارد

صاحب نظری واله و حیران تو دارد

پیراهن من چاک شد از رشک مگر باز

شوریده سری دست به دامان تو دارد