مرغ دل در سینه ام امشب فروغی می تپد

خواجگانش از سرای خویش بیرون کرده اند

خلق را از لعل میگون تو مستی داده اند

عقل را از چشم فتان تو مفتون کرده اند

لشکر ترکان مگر قصد شبیخون کرده اند