عقل را از چشم فتان تو مفتون کرده اند

حال من داند غلامی کاو به جرم بندگی

خواجگانش از سرای خویش بیرون کرده اند

خلق را از لعل میگون تو مستی داده اند

مرغ دل در سینه ام امشب فروغی می تپد

لشکر ترکان مگر قصد شبیخون کرده اند