مست خواب سحر از بهر همین شد چشمش

که به هر تار وی افتاده گرفتاری چند

تا مرا دیده بر آن نرگس بیمار افتاد

هر سر مو شدم آماده آزاری چند

که به گوشش نرسد ناله بیداری چند

ای که هر گوشه مسیحا نفسی خسته تست

چند غفلت کنی از حالت بیماری چند