که به گوشش نرسد ناله بیداری چند

تا مرا دیده بر آن نرگس بیمار افتاد

هر سر مو شدم آماده آزاری چند

مست خواب سحر از بهر همین شد چشمش

ای که هر گوشه مسیحا نفسی خسته تست

چند غفلت کنی از حالت بیماری چند

بهتر آن است که از درد تو بسپارم جان