ای که هر گوشه مسیحا نفسی خسته تست

هر سر مو شدم آماده آزاری چند

مست خواب سحر از بهر همین شد چشمش

که به گوشش نرسد ناله بیداری چند

چند غفلت کنی از حالت بیماری چند

بهتر آن است که از درد تو بسپارم جان

که به جان آمدم از رنج پرستاری چند