که به جان آمدم از رنج پرستاری چند

ای که هر گوشه مسیحا نفسی خسته تست

چند غفلت کنی از حالت بیماری چند

بهتر آن است که از درد تو بسپارم جان

پس چرا در طلبت کار من از کار گذشت

گر نه هر عضو مرا با تو بود کاری چند

آه اگر بر سر سودای تو سودی نکنم