چند غفلت کنی از حالت بیماری چند

مست خواب سحر از بهر همین شد چشمش

که به گوشش نرسد ناله بیداری چند

ای که هر گوشه مسیحا نفسی خسته تست

بهتر آن است که از درد تو بسپارم جان

که به جان آمدم از رنج پرستاری چند

پس چرا در طلبت کار من از کار گذشت