مو به مو هر چه سر زلف تو را شانه زدند

گرنه کاشانه دل خلوت خاص غم تست

پس چرا مهر تو را بر در این خانه زدند

کس نجست از دل گم گشته ما هیچ نشان

آخر از پیرهن شمع فروغی سر زد

آتشی را که نهان بر پر پروانه زدند