قومی که خشت میکده بالین نموده اند

خون را به جای باده گل رنگ می خورند

من تنگ دل ز رشک گروهی که در خیال

تنگ شکر از آن دهن تنگ می خورند

باور مکن که حسرت اورنگ می خورند

زاهد شبی به حلقه مستان گذار کن

تا بنگری که می به چه آهنگ می خورند