زخمی که پر دلان به صف جنگ می خورند

نامم به ننگ در همه شهر شهره شد

کم نام آن کسان که غم ننگ می خورند

من خورده ام ز ناوک مژگان کودکی

مردم به دور نرگس مستش فروغیا

در عین حیرتم که چرا بنگ می خورند