کم نام آن کسان که غم ننگ می خورند

من خون دل به ناله خورم زان که اهل ذوق

می را به نغمه های خوش چنگ می خورند

نامم به ننگ در همه شهر شهره شد

من خورده ام ز ناوک مژگان کودکی

زخمی که پر دلان به صف جنگ می خورند

مردم به دور نرگس مستش فروغیا