من مات صورت تو که در کارگاه حسن

آب حیات دم به دم از چاه می کشند

یارب چه گلبنی تو که با نقش قامتت

سرو بلند را همه کوتاه می کشند

خورشید را گدا و تو را شاه می کشند

تو در حجاب رفته به چندین هزار ناز

من منتظر که دامن خرگاه می کشند