وای بر حال گرفتاری که دست روزگار

هر دمم صد پیچ و تاب آن زلف پیچان می دهد

یارب آن موی مسلسل را پریشانی مباد

زان که گاهی کام دلهای پریشان می دهد

دست او می گیرد و بر دست هجران می دهد

هر که می بوسد لب ساقی به حکم می فروش

نسبت می را کجا با آب حیوان می دهد