دست او می گیرد و بر دست هجران می دهد

یارب آن موی مسلسل را پریشانی مباد

زان که گاهی کام دلهای پریشان می دهد

وای بر حال گرفتاری که دست روزگار

هر که می بوسد لب ساقی به حکم می فروش

نسبت می را کجا با آب حیوان می دهد

یک جهان جان در بهای بوسه می خواهد لبش