من به جز روی دل آرای تو آیینه ندیدم

پس از این طوطی خوش لهجه، شکر هیچ نخاید

گر گشاید گره از کار فرو بسته دلها

شانه گر زلف گره گیر تو از هم نگشاید

که ز آیینه دل گرد کدورت بزداید

ترسم این باده که دور از لب میگون تو خوردم

مستیم هیچ نبخشاید و شادی نفزاید