باکی نباشد از دم شمشیر دشمنش

پروانه حریص چه پروا ز آتشش

دلخسته فراق چه وحشت ز کشتنش

هر کس که دید گوشه ابروی دوست را

آن را که نقش صورت جانان به خاطر است

خاطر نمی کشد به تماشای گلشنش

گر بیند آتشین رخ او چشم باغبان