نهاد سنگ بنالد ز ناله های حزینش

سپند در ره آن شه سوار می زنم آتش

که چشم بد نزند آتشی به خانه زینش

خدنگ عشق به هر قلب خسته ای که نشسته

کسی که سر کشد از حلقه کمند محبت

حواله کن به دم تیغ شاه ناصر دینش

ستوده خسرو اعظم، جهان گشای معظم