هم زهر ز دست تو دهد نشه تریاک

از عکس رخت دامن آفاق گلستان

وز یاد لبت خاطر عشاق طربناک

هم زخم ز شست تو شود مایه مرهم

با چشم تو آسوده ام از فتنه ایام

با خوی تو خوش فارغم از تندی افلاک

جور است که در جام فشانند به جز می