با چشم تو آسوده ام از فتنه ایام

وز یاد لبت خاطر عشاق طربناک

هم زخم ز شست تو شود مایه مرهم

هم زهر ز دست تو دهد نشه تریاک

با خوی تو خوش فارغم از تندی افلاک

جور است که در جام فشانند به جز می

حیف است که بر خاک نشانند به جز تاک