هنوز رشته امید از تو نگسستم

همین بس است خیال درست عهدی من

که از جفای تو پیمان بسته بشکستم

طناب عمر مرا دست روزگار گسیخت

ز تیغ حادثه آن روز ایمنم کردند

که با دو ابروی پیوسته تو پیوستم

بدین طمع که یکی بر نشانه بنشیند