هر گه رقم نمودم اوصاف تار مویش

کز بخت تیره او را نسبت به مار کردم

هرگز به خون مردم مایل نبود چشمش

این مست دل سیه را من هوشیار کردم

سرمایه قلم را مشک تتار کردم

هر چند روزگارم از دست او سیه بود

هر شکوه ای که کردم از روزگار کردم