هر شکوه ای که کردم از روزگار کردم

هر گه رقم نمودم اوصاف تار مویش

سرمایه قلم را مشک تتار کردم

هر چند روزگارم از دست او سیه بود

در عین ناامیدی گفتم امید من داد

نومید عشق او را امیدوار کردم

صدبار بوسه دادم پای رقیبش امشب