در عین ناامیدی گفتم امید من داد

سرمایه قلم را مشک تتار کردم

هر چند روزگارم از دست او سیه بود

هر شکوه ای که کردم از روزگار کردم

نومید عشق او را امیدوار کردم

صدبار بوسه دادم پای رقیبش امشب

یعنی برای آن گل تمکین خار کردم