کنار مزرع سبز فلک یکباره تر می شد

که زلفش را شبیه عقرب جراره می کردم

فرو می ریخت خون دیده بر رخسار من وقتی

که در خاطر خیال آن پری رخساره می کردم

اگر در گریه شب ها دیده را فواره می کردم

اسیر کودکی کردند چون من پهلوانی را

که رستم را کمان کودک گهواره می کردم