ور خموشم نکنی شعله عالم گیرم

گنج ها جسته ام از فیض خرابی ای کاش

آن که کرده ست خرابم، بکند تعمیرم

اگر آبم نزنی آتش خرمن سوزم

از سر کوی جنون نعره زنان می آیم

کو سر زلف تو آماده کند زنجیرم

بخت برگشته من بین که به میدان امید