بخت برگشته من بین که به میدان امید

ور خموشم نکنی شعله عالم گیرم

از سر کوی جنون نعره زنان می آیم

کو سر زلف تو آماده کند زنجیرم

خم ابروی تو ننواخت به یک شمشیرم

نرم خواهم دل سنگین تو را تا چه کند

گریه با اثر و ناله بی تاثیرم