می توان سوز مرا یافتن از تقریرم

نرم خواهم دل سنگین تو را تا چه کند

گریه با اثر و ناله بی تاثیرم

گر به عشق تو کنم دعوی دل سوختگی

چون مرا می کشی از چره برانداز نقاب

تا خلایق همه دانند که بی تقصیرم

دوش با زلف بلند تو فروغی می گفت