تا نمکم لب تو را، می به دهان نمی برم

تا تو به گلشن آمدی، با همه در کشاکشم

وه که تو در کنار گل، من به میان آتشم

تا نچشم از این نمک، چیز دگر نمی چشم

چرخ شود غلام من، دور زند به کام من

گر تو به گردش آوری جام شراب بیغشم