هم فتنه مردم شدی از نرگس پر فن

هم زنده به انفاس خوشت عیسی مریم

هم منظر زیبای تو مهری است منور

هم پیکر مطبوع تو روحی است مجسم

هم عقده به دلها زدی از سنبل پر خم

هم کاسته درد تو فارغ نه مداوا

هم سوخته داغ تو آسوده ز مرهم