هم عقده به دلها زدی از سنبل پر خم

هم منظر زیبای تو مهری است منور

هم پیکر مطبوع تو روحی است مجسم

هم فتنه مردم شدی از نرگس پر فن

هم کاسته درد تو فارغ نه مداوا

هم سوخته داغ تو آسوده ز مرهم

افراختی از قامت خود رایت خوبی