گر ز در سرای او بخت کشد به گلشنم

من که ز آستان او جای دگر نرفته ام

رو به کدام در کنم، بار کجا بیفکنم

از سر من هوای او هیچ به در نمی رود

خوشه اشتیاق من سنگ فراق بشکند

عهد که بسته ام به او یک سر موی نشکنم

قمری باغ او منم تا بشناسیم ببین