هیچ مرغ دلی از حلقه زلف تو نجست

که بسی کوه گران از کمر انداخته ای

به کمند تو اگر تازه گرفتاری نیست

پس چرا یار قدیم از نظر انداخته ای

این چه دامی است که در رهگذر انداخته ای

سرگران رفته ای از حلقه عشاق برون

جان به کف طایفه را در خطر انداخته ای