اکنون که اختیار دل از ما گرفته ای

من خود گرفتم از تو توان برگرفت دل

با این چه می کنم که به جان جا گرفته ای

حسرت مبر ز گریه بی اختیار ما

گفتی صبور باش به سودای عشق من

وقتی که صبرم از دل شیدا گرفته ای

دل خسته دو لعل تو را جان به لب رسید