وقتی که صبرم از دل شیدا گرفته ای

حسرت مبر ز گریه بی اختیار ما

اکنون که اختیار دل از ما گرفته ای

گفتی صبور باش به سودای عشق من

دل خسته دو لعل تو را جان به لب رسید

با آن که نکته ها به مسیحا گرفته ای

آسوده از تو در حرم و دیر کس نماند