آسوده از تو در حرم و دیر کس نماند

وقتی که صبرم از دل شیدا گرفته ای

دل خسته دو لعل تو را جان به لب رسید

با آن که نکته ها به مسیحا گرفته ای

کسودگی زمومنو ترسا گرفته ای

روزی دل فروغی مسکین شکسته ای

کز دست غیر ساغر صهبا گرفته ای