دل خسته دو لعل تو را جان به لب رسید

اکنون که اختیار دل از ما گرفته ای

گفتی صبور باش به سودای عشق من

وقتی که صبرم از دل شیدا گرفته ای

با آن که نکته ها به مسیحا گرفته ای

آسوده از تو در حرم و دیر کس نماند

کسودگی زمومنو ترسا گرفته ای