گفتی صبور باش به سودای عشق من

با این چه می کنم که به جان جا گرفته ای

حسرت مبر ز گریه بی اختیار ما

اکنون که اختیار دل از ما گرفته ای

وقتی که صبرم از دل شیدا گرفته ای

دل خسته دو لعل تو را جان به لب رسید

با آن که نکته ها به مسیحا گرفته ای