با آن که نکته ها به مسیحا گرفته ای

گفتی صبور باش به سودای عشق من

وقتی که صبرم از دل شیدا گرفته ای

دل خسته دو لعل تو را جان به لب رسید

آسوده از تو در حرم و دیر کس نماند

کسودگی زمومنو ترسا گرفته ای

روزی دل فروغی مسکین شکسته ای