تویی هم حور و هم غلمان تویی هم خلد و هم کوثر

به وصلت می رسیدم گر قضا می کرد تمکینی

چنان از عشق می نالم که مجنونی به زنجیری

چنان از درد می غلتم که رنجوری به بالینی

که هم اینی و هم آنی، و هم آنی و هم اینی

مرا تا می دهد چشم تو جام باده، می نوشم

تویی چون ساقی مجلس چه تقوایی چه آیینی